De Woningwet van 1901
De georganiseerde arbeidersbeweging stimuleerde de verbetering van de volkshuisvesting en de komst van de Woningwet.
De Woningwet van 1901 hoort bij een reeks van wetten waarmee rond 1900 de levensomstandigheden van de gewone man en vrouw werden verbeterd. Met een totaalpakket aan maatregelen werd een eind gemaakt aan de nieuwbouw van slechte, ongezonde woningen en werd krotopruiming gestimuleerd. Zo moesten gemeenten een bouwverordening opstellen, waarin kwaliteitseisen werden gesteld aan gebouwen. Ook moest de opzet van nieuwe stadswijken voortaan gepland worden in 'uitbreidingsplannen', zoals Berlages Plan Zuid. Het bekendste effect van de wet was natuurlijk de 'woningwetbouw' van goede betaalbare huizen door organisaties zonder winstoogmerk. Deze subsidies gingen in tegenstelling tot wat vaak gedacht is, alleen naar verenigingen die voor de allerarmsten bouwden en naar de voorlopers van de latere stadsvernieuwing. Ook zo hoort de Nederlandse volkshuisvesting sinds de Woningwet tot de beste van Europa.
